گاهی عشق به تعلیم و تربیت، انسان را به جایی می‌رساند که از جان و مال خود می‌گذرد… «یک معلم ۳۸ ساله» در یکی از مناطق محروم خوزستان، دلش نمی‌آمد کودکان روستا، بی‌سقف و دیوار، زیر آفتاب و خاک درس بخوانند. برای ساختن و تکمیل مدرسه‌ای ساده اما امن، پول قرض کرد؛ به امید کمک‌هایی که وعده داده شده بود… اما وعده‌ها تحقق نیافت. سه ماه گذشت و طلبکاران شکایت کردند. امروز، او پشت میله‌های زندان است… نه به‌خاطر جرم، بلکه به‌خاطر غیرت یک معلم که مدرسه را بر راحتی خود ترجیح داد. اکنون نوبت ماست… با شرکت در گلریزان مجازی ستاد دیه استان خوزستان، یاری‌گر این معلم فداکار باشیم. شاید دستان ما، کلید آزادی کسی شود که برای کودکان این سرزمین سقف ساخت…